Son Zil, İlk Heyecan

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Takvimler 26 Haziran’ı gösterdiğinde, Türkiye’nin dört bir yanında, milyonlarca evde farklı bir sabah yaşanır. O sabah, çalar saatler biraz daha neşeli çalar, okul formaları son kez ütülenir ve çantalar, içinde defterlerden ziyade, koca bir yılın yorgunluğunu taşırcasına, garip bir hafiflikle sırta takılır. Çünkü bugün, sadece bir takvim yaprağı değil; emeklerin, uykusuz gecelerin, sınav streslerinin ve en önemlisi, çocukluğun bir safhasının daha nihayete erdiği gündür. Bugün, karne günüdür.
26 Haziran, eğitim-öğretim maratonunun bitiş çizgisidir. Sabahın erken saatlerinde okul bahçelerini dolduran o cıvıl cıvıl kalabalık, sadece ders zili sesini değil, özgürlüğün, dinlenmenin ve uzun, sıcak yaz günlerinin müjdesini bekler. Öğretmenler için bir gurur ve burukluk, veliler için bir nefes alma, öğrenciler için ise kelimenin tam anlamıyla bir “zafer” günüdür bu.
O incecik kağıt parçası, yani karne; bir yıl boyunca ne kadar matematik problemi çözüldüğünün ya da kaç tarih parçasının ezberlendiğinin çok ötesinde şeyler söyler bize. O notların arasında, bir çocuğun sabah uykusundan feragat edişi, bir gencin geleceğe dair kurduğu hayaller, arkadaşlarıyla paylaştığı fısıltılı gülüşmeler ve hatta sınıfta kalbini kıran o küçük anlar gizlidir. Karne, bir sonuçtan ziyade, kocaman bir yaşam diliminin özetidir.
Bu yıl da, her yıl olduğu gibi, karneler dağıtıldığında bazı yüzler gülecek, bazı gözler ise belki biraz nemlenecek. İşte tam bu noktada, biz yetişkinlere düşen en büyük görev başlıyor. Unutmamalıyız ki; o kağıttaki rakamlar, çocuklarımızın değerini, zekasını ya da potansiyelini ölçmeye yetmez. Başarı, sadece “pekiyi”lerden ibaret değildir. Başarı; yorulmadan denemek, düştüğünde kalkabilmek, merak etmek, soru sormak ve iyi bir insan olabilme çabasıdır.
Karnesi beklediği gibi gelmeyen evlatlarımıza sarılırken, onlara bu yazın dinlenmek, hobilere vakit ayırmak, kitap okumak ve belki de eksikleri keyifle kapatmak için bir fırsat olduğunu anlatmalıyız. Karnesi harika olanları tebrik ederken de, bu başarının devamlılığının, not kaygısından ziyade öğrenme aşkıyla mümkün olacağını hatırlatmalıyız.
26 Haziran, bir kapının kapanıp, bambaşka, masmavi bir kapının açıldığı gündür. Şimdi sokaklar, parklar, deniz kıyıları ve kütüphaneler çocukların; zaman ise dinlenmenin ve yenilenmenin zamanıdır. Tüm öğrencilerimize, onları sabırla yetiştiren öğretmenlerimize ve heyecanlarına ortak olan velilerimize iyi tatiller diliyorum.
Eylül’de, kaldığımız yerden, daha güçlü ve daha hevesli devam etmek üzere; bu anın tadını çıkarın çocuklar!

MEHMET YONT